Ervaringen van cliënten

Clienten vertellen:

Saskia (1987) Mijn energielevel was 0, ik wist niet hoe ik de dagen moest doorkomen en soms was uit bed gaan en de dag starten een enorm zware klus. Ik wist totaal niet meer wie ik was (ik weet dat nu beter. Ben er nog niet maar het gaat de goede kant op) en wat ik nu wilde met mezelf en mijn leven (ook dat begint vorm te krijgen). Het leven voelde voor mij zeer sterk als; is dit nou alles? Hetgeen mij het meest heeft geholpen zijn de inzichten in de dingen die ik zelf doe en hoe ik die anders kan doen waardoor ik goed voor mezelf zorg en bij mezelf kan blijven. Daar ben ik nog niet klaar mee maar daar heb ik al wel grote stappen in gemaakt. Mede door de inzichten die ik kreeg begreep ik ook soms ineens waarom mijn ouders de dingen deden zoals ze die deden.
Sibylle heb ik ervaren als een sterke, lieve vrouw die haar vak uiterst goed verstaat en daadwerkelijk met mij mee leeft en ook medeleven betuigd. Soms confronteerde ze en daar heb ik veel van geleerd. Daarin bleef ze erg integer en gaf ze mij de ruimte mezelf te onderzoeken.

Marion (1967) kreeg door gestalttherapie haar leven weer op de rit.
“Ik was het contact met mezelf al te lang kwijt. Ik was onrustig, voelde me nergens echt prettig. Het leven was me veel te oppervlakkig. Echt (wezenlijk) contact, daar was ik naar op zoek, zowel met mezelf als met anderen. Een vriendin vertelde over gestalttherapie en adviseerde mij dit. Op zoek naar een therapeut kwam ik terecht op de site van gestalttherapiepraktijk Twente, gevestigd in Hengelo en Enchede. Op de site staat de therapie heel duidelijk uitgelegd. Vooral de praktische aanpak en de focus op het hier en nu sprak me aan. Geen eindeloos gegraaf in je verleden, maar uitzoeken hoe je probleem nu je persoonlijke ontwikkeling in de weg staat en hoe je ze praktisch kunt aanpakken. Het mooie vind ik ook dat in mijn sessies met Sibylle precies altijd dat ontstaat, wat ik nodig heb om verder te komen”

Inge (1967) Ik heb jou als therapeut hierbij altijd als erg ondersteunend gevoeld. Echt samen onderzoeken waar iets nou vandaan kwam. Met heel duidelijk ik als cliënt, het centrale middelpunt. Jouw vragen, doorvragen,  en aan het einde vaak ook jouw uitleg heb ik altijd als erg waardevol ervaren. Het zette mij vaak aan tot een (soms kleine) volgende stap. Ik voelde me in het begin net een spons, wilde veel leren over mezelf, van jou. Het knappe vind ik daarbij dat jij altijd heel open en breed naar me keek. Geen oordeel, geen bevestiging: het zit in mezelf en jij stuurde daar bij.

Meriam (1962) kon haar leven weer gaan leven in plaats van te overleven
“De manier van werken in de therapie paste bij me. Je bent iemand die mij een spiegel heeft voorgehouden. Dit doe je zonder oordelen, waardoor ik mijzelf weer terug heb gevonden en ik mijzelf kon zien. Ik werd mij steeds meer bewust van wat mijn werkelijke behoeftes zijn en hoe ik die kan vervullen. Het heeft me geholpen om mijn leven weer te leven in plaats te overleven. Daarnaast gaf je ook tips of boeken mee om eens te lezen. De rust, de ontspanning die je me geeft tijdens de sessie, de ontroering die je voelt wanneer je mijn verhaal hoort, het opslaan van alles wat je hoort en het terugkoppelen . Je bent een prachtige vrouw die ik in mijn hart gesloten heb”.

Kees (1968), hooggevoelig en geleerd om weer op zijn gevoel te vertrouwen
“Ik had mezelf aangeleerd om rationeel mijn keuzes in mijn leven te maken en daarmee liep ik vast, toen mijn relatie tot een eind was gekomen. Ik moest opnieuw mijn gevoel leren ontdekken en mijn gevoel toelaten. Ik ben er achter gekomen dat ik heel gevoelig ben, dat ik goed weet wat ik voel en dat ik ook veel voel van andere mensen. In mijn opvoeding heb ik geleerd niet naar mijn gevoel te luisteren en dat terwijl ik een heel emotioneel mens ben, vol gevoel en emoties. In de therapie mocht ik woedend zijn en verdrietig, mocht ik me verlaten voelen en klein. De boodschap was altijd: je bent goed zoals je bent, je mag zijn wie je bent. Daardoor ging ik ook altijd met een goed gevoel weer naar huis. Ik heb keer op keer ervaren hoe fijn het is je uit te spreken en het te hebben over wat me echt bezighoudt. Dat geeft mij vertrouwen voor de toekomst”.

Edwin (1988), wilde weten: wie ben ik en wat wil ik nu echt met mijn leven?
“Ik wilde niet weer in therapie om alleen maar te denken, praten en analyseren. Zo kwam ik  terecht bij een gestalttherapeut. Ik was niet gelukkig, werkte 60 tot 70 uur in de week en ik was de weg in mijn leven kwijt. Overdag ging het ogenschijnlijk goed met me en ’s nachts lag ik te piekeren en kon ik niet meer slapen. Mijn vraag/probleem bij het begin van de therapie was: ik weet niet wie ik ben, wat ik wil ik nu echt met mijn leven. Ik kon niet meer voelen, ik kon niet meer geraakt worden en ik was compleet afgestompt.  In onze gesprekken ging een wereld voor mij open. Al snel werd duidelijk dat ik alles onder controle in mijn leven wilde hebben met mijn hoofd en dat ik mijn gevoelens niet uitsprak en zelfs negeerde. Ik zei niet wat ik dacht, vond en vooral voelde. Sibylle luisterde met echte aandacht, volgde mijn tempo, legde feilloos de vinger op de zere plek en heeft mij weer leren voelen. Door de therapie voel ik weer geluksmomenten en ben ik andere keuzes in mijn leven gaan maken”.

Rudi (1973), weer een gevoel van ruimte en stevigheid
“Ik heb geleerd mijn eigen antwoorden te formuleren en hiervoor te leren staan i.p.v. braaf te doen waarvan ik dacht dat er van mij verwacht werd. Super, wat geeft dat een gevoel van ruimte en stevigheid!”

Kim (1986), mijn angsten werden minder sterk, toen ik ze accepteerde
“Sibylle heeft me met veel rust en geduld begeleid in het onder ogen zien van mijn eigen angsten, deze te accepteren als ‘horend bij mij.’ Gek genoeg werden mijn angsten minder sterk toen ik ze accepteerde. Ik heb nog dagelijks profijt van datgene ik bij haar geleerd heb, ik ervaar meer rust en kracht nu”.

Stefan (1977), ik leerde mijn eigen aandeel zien in conflicten
“Door te leren inzien en ervaren wat mijn eigen aandeel was in mijn conflicten thuis en op mijn werk, heb ik geleerd hoe ik deze situaties zelf jarenlang in stand hield. Sterker nog, die ik vaak zelf vaak veroorzaakte. Een pijnlijke les maar het heeft voor mij heel bevrijdend gewerkt om verantwoordelijkheid te nemen voor de dingen die ik doe en niet doe. En ook, hoe ik ze doe!”

Frederike (1976), ik weet nu waar mijn lichamelijke klachten vandaan komen
“Wat een rijkdom dat ik nu aan mijn eigen fysieke signalen kan herkennen hoe het met me is en of er iets is wat ik nodig heb. Ik sta aan het stuur van mijn lichaam, zo voelt het. Ik heb meer grip op mezelf en mijn ‘’klachten overkomen me niet langer.’’ Ik ken mijn eigen ‘’routekaart’’ nu en wat is dat een heerlijk gevoel.”